Bugün yolda bir çocuk gördüm; saçları benden bakımlı, dalgaları benimkilerden güzeldi. O an dedim ki, bir ülkede erkeklerin saçları kadınlarınkinden güzel ve bakımlıysa, o ülkede düzen bozulmuş demektir. Hoop, geldi mi konu yine devlet meselelerine.

Bunu şöyle bırakıyorum ki, mutlu olun. Bi iyi geceler öpücüğü, bi günaydın mesajı, bi uzakdoğu masajı vs. olsun. Ama bi alex değil tabi neticede.

” Tren uçsuz bucaksız bir bozkırda ilerliyordu. Bir fermuarı çeker gibi.”

Ben bu yüzden sevdim seni Uyurkulak. Aynı şeyi yollarda geçirdiğim süre boyunca düşündüğüm için. Canım Uyurkulak.

Yol müziği, yol alıntısı.

Düşünmek istemediğim, düşünmeye zamanımın olmadığı ve düşünmemem gereken anların hepsinde, hiç sektirmeden düşünüyorum. Olma olasılığı küçücük olan düşüncelere kafamın içinde bir yerlerde koca koca odalar hazırlıyorum. Geliyorlar, dinleniyorlar, beğeniyorlar ve yerleşiyorlar.

Sonra gecenin bi vakti -şu anda olduğu gibi- hepsi birden çevre gezisine gidiyor, yokoluyor. Boş pansiyonumun keyfini çıkarıyorum. 

Sanki hiç sabah olmayacak gibi. Sanki bu yıkıcı tekdüzeliğe bir süre daha katlanmak zorunda değilmişim gibi.

Atlayıp trene, ilk aşkıma gidiyorum mesela, rüyamda.

Kırmızı oje rocks. Beğenmeyen bir de benim tırnağımda görsün, ehehehe.

Evet, itici olmaya çalışıyorum.

İnsan özlüyor. Her şeyini. Yani, nasıl desem. ÇOK ÖZLEDİM LAN.

Martha marcy may marlene’den sonra elim boyle bir fotografa gitti, gecici bir durumdur umarim. Neyse, konumuz bu degil. 

Size cok nostaljik, cok guzel bir sarki getirdim. Dinleyin ve yaninda yatin.

Özlenir bu, yenir bu.

Günümü kurtaran bi yedi dakika oldu. Yapıma, yayına, emeğe sağlık.

Youtube, fizy vay efendim grooveshark linki bulamadığımdan; tumblr, yine işim düştü sana. Bu şarkının orjinali bu hali olsaydı keşkem, çok daha şık. Ayrıca tek kaydı da bendeymiş gibime gelmiyor değil an itibariyle. Yıh yıh.